Vanmorgen werden 22 kinderen en een coach met gekke kriebels in de buik wakker. Vandaag was de grote dag waar ze zo hard voor hadden gewerkt: de Finale-dag van het Middenbouw Toernooi! De hele week stond die mooie middenbouw-cup (tussen de afvalkunstwerken) al op het podium en hadden ze er begerig naar kunnen kijken. Zou de cup met de grote oren dit jaar bij hun in de groep komen te staan?!
Nog een keer werden de voetbaltassen gecheckt. Goede kicksen erin, niks vergeten? Een zet-hem-op-kus van papa en/of mama en toen was het aftellen geblazen in de klas. Jemig, wat ging die klok langzaam. De wijzers leken wel vooruit te kruipen. Maar toen was het dan eindelijk 12 uur en was daar de eerste sprint, naar het voetbalveld!!
Het veld lag er fantastisch bij. Het gras was nog eens extra gemaaid, de tribunes waren geveegd en de netten waren gewassen. Het publiek was weer in grote getale gekomen en de eerste aanmoedigingen rolden over het veld. ‘Babys zet hem op!’ ‘We hebben de 1, we hebben de 2, we hebben de drie, we hebben de vier, we hebben de vijf, Vurige 5!’ Hup Bende van Zeven!’ ‘Pinguins, pinguins, cooooooooool!’
En daar kwamen de eerste twee teams het veld op. De eerste halve finale ging tussen de Knallende Babys en de Bende van Zeven. De Bende was toch wel de grootste verrassing van het toernooi. Samen op een lijstje met kinderen zonder team en nu samen in de halve finale!! En de grote vraag was: zou het wonder nog voortduren, misschien wel tot in de finale? De Knallende Babys zagen er lekker fris uit en ruikten heerlijk naar baby-shampoo. Ze waren vlak voor de wedstrijd ook nog even verschoond, dus daar hoefde ze niet meer op te letten.
De aanvoerders van beide teams meldden zich bij de scheidsrechter voor de toss. De hesjes werden uitgedeeld, de keepers namen hun plaats in in hun doel en de scheidsrechter blies het beginsignaal. Degene in het publiek die nog even in hun broodtrommel aan het kijken was miste het eerste doelpunt. De verdediging van de Bende van Zeven was nog een beetje een bende en daar profiteerde Mike na dertig seconden heel slim van. De Babys stonden voor met 1-0! Wat een sensatie! En de Babys hadden schijnbaar te weinig pap gehad want ze hadden honger naar meer. Mike was overal, achter en voor en het was dankzij goed keeperswerk van Thijmen dat het niet al snel 2-0 was. Tot het moment dat Casper de bal eens lekker voor zijn voet kreeg en ongenadig uithaalde. Thijmen hoorde de bal alleen maar langskomen. En zo stond het in de derde minuut al 2-0 voor de Babys.
Coach Wisse van de Babys werd er een beetje wanhopig van. ‘Niet met z’n allen naar voren! Blijven verdedigen!’ Ja, makkelijk gezegd. De Bende wilde ook scoren, dus rende Jula, Mees, Lasse, Valentijn de V., Loeta en Steven wel gewoon steeds vrolijk naar voren. En zowaar, daar was de eerste kans voor Steven. Maar Pepijn stond daar niet voor niets. De volgende kans was weer voor de Babys. Een splijtende pass van Jonas werd door Mike opgepikt en net naast geschoten. Inmiddels begon de tijd te dringen voor de Bende. Nog even veerde de fans op toen Steven dichtbij een doelpunt was, maar toen schoot Mike in de achtste minuut met een fraai afstandsschot in de kruising de laatste hoop van de Bende van Zeven aan diggelen. En eindigde de zegetocht van de Bende in de halve finale. De Knallende Babys konden zich gaan klaarmaken voor de finale!
Wat een sensationele wedstrijd was dat geweest. Het publiek moest echt even op adem komen. Maar veel tijd kregen ze daarvoor niet, want daar kwamen de volgende twee halve finalisten al het veld op. En wat een wedstrijd was dit! Twee bekerfavorieten tegen elkaar: de Waggelende Pinguins en de Vurige 5. In de pers werd deze wedstrijd al de kleine finale genoemd. Wie zou deze zenuwslopende strijd het beste doorstaan?
Het werd al snel duidelijk dat de Vurige 5 hun dag niet hadden. Waren het de zenuwen? Het soepele spel van de vorige dagen was weg en er werd gerommeld achterin. En dat moet je niet tegen de Waggelende Pinguis doen. Isa lette goed op en na anderhalve minuut lag de eerste bal achter Calvin in het doel. Maar ook deze treffer schudde de Vurige 5 nog niet wakker. De inzet van Tobey, Dyon, Rosa en Valentijn V. was er wel, maar het lukte niet.
In de vierde minuut kregen de Vurige 5 de volgende koude douche. Bram schoot een vrije trap vanaf de zijkant zeer leep onder de lat en de Pinguins stonden al met 2-0 voor. En hoe hard Tobey en Dyon ook rende, deze stand kwam voor de Pinguins niet meer in gevaar. Het werd in de zevende minuut zelfs nog 3-0. Jay onderschepte de bal achterin, schoot hem bekeken naar voren en daar was Bram er met het hoofd eerder bij dan Calvin met zijn vingers. De bal huppelde vrolijk het doel in. De strijd was nu echt beslist. De Pinguins waggelde verder naar de finale, de Vurige 5 mochten nog een keer hun vuurtje opstoken voor de troostfinale, de wedstrijd om de derde en vierde plaats.
Tsja, daar sta je dan. Nog met de pest in je lijf en de tranen in je kop. Het liefs zou je de bal dwars diep in de grond willen trappen. Gesneuveld in het zicht van de finale. En dan moet je toch weer jezelf oprapen en het veld op, want je kan in ieder geval nog derde worden… Maar makkelijk is het niet.
Maar ze stonden er wel allebei, de Vurige 5 en de Bende van Zeven. En meteen hadden we een record te pakken. Het snelste doelpunt van deze kampioenschappen. Na 20 seconden (!) lag de bal al in het doel van de verbaasde Thijmen. Nog bijkomende van het wegslaan van het harde afstandsschot van Dyon, had de doelman van de Bende geen verweer meer tegen de inzet van Tobey. Maar de Bende van Zeven liet zich niet opsluiten en ging in de tegenaanval. En met klein succes. Een vrije trap van Steven vlakbij het doel van Calvin belandde op de lat en ook Lasse kreeg een klein kansje. De Vurige 5 lieten zich nu echter niet van de wijs brengen. En in de derde minuut was het weer Tobey die de bal tussen de palen poeierde.
Daarna ging de wedstrijd best wel gelijk op. Coach Wisse(l) wisselde alsof het een melkgebit was en die dekselse Steven kreeg nog twee goede kansen. Maar Calvin was alert en hield zijn doel schoon. In de achtste minuut stelde Dyon de derde plaats volledig zeker. Een snelle uitbraak en de 3-0 was binnen. Een verdiende overwinning en een mooie derde plaats voor de Vurige 5. En voor de Bende van Zeven maken we een diepe buiging. Jullie waren een van de grote verrassingen van dit toernooi !
En toen was het tijd voor de laatste tien minuten van het toernooi. Nog een wedstrijd en dan zouden we weten wie DE KAMPIOEN 2012 zou zijn! Daar stonden de finalisten al op het veld: de Knallende Babys en de Waggelende Pinguins. Strakke bekkies van de spanning. Nog een keer bij elkaar voor de laatste afspraken – jij daar, ik voorin, jij neemt de corners en let op die en die, want die is de beste van hun!
Scheidsrechter Wisse keek op zijn klok, keek naar de spelers – iedereen klaar? Pfieeeeet, beginnen maar!! En toch nog een keer over onweer gesproken – de Pinguins hadden een bliksemstart. Na 10 seconden had Bram de 1-0 al op zijn voet, maar Pepijn voorkwam met een reflex een vroege treffer van de Pinguins. Wat een begin! Nou, de mensen op de tribune waren het achteraf eens met elkaar, dit was een finale met een grote F. Goeie grutjes, wat was het spannend!
Het spel vloog heen en weer, van voor naar achter en van links naar rechts. Het waren twee teams die niet voor elkaar onder deden. De eerste kans van de Babys was een voorzetschot van Mike, die door keeper Joris met een prachtige snoekduik uit het strafschopgebied werd gewerkt. Iedereen zit op het puntje van de banken. Uitbraak Bram – naast! Isa, van afstand – op de lat! Grote kans Mike – Joris redt op het nippertje. Vrije bal Liam – over het muurtje op de lat! Schot Isa – Pepijn redt. Schot Mike – Joris redt. Bij de Pinguins verdedigden Jay en Tim als tijgers en bij de Babys stond de verdediging van Jonas en Casper als een huis. De minuten tikten weg en nog steeds was er geen beslissing gevallen.
En toen floot de scherp leidende scheidsrechter Wisse voor de laatste maal en wist iedereen: de beslissing valt door penalty’s. Wat een ontknoping! Bij beide teams werd er meteen koortsachtig overlegd. Welke drie spelers zouden deze moeilijke taak op zich nemen? Voor de Pinguins kon de wedstrijdleiding joris, Isa en Bram noteren. Voor de Babys zouden Liam, Casper en Mike achter de bal gaan staan.
Het publiek dromde samen bij het doel. De Babys zouden beginnen. Keeper Joris van de Pinguins ging op de lijn staan. Liam nam zijn aanloop en boem, daar ging de bal zuiver in de linkerhoek, 1-0. Voor de Pinguins zou keeper Joris de eerste nemen. Pepijn stond klaar, de scheids floot en oh nee, daar ging de bal boven het doel. De tweede Baby was Casper. Hij nam een aanloop en via de linkerpaal ging de bal het net in. 2-0 voor de Babys! De volgende was Pinguin Isa. Geconcentreerd stond hij achter de bal, maar ook zijn voet deed even niet wat hij wilde. Ook zijn bal vloog over het doel. Nog twee penalty’s waren er te gaan. Eerst was de beurt aan Mike. Zijn schot belande op de voeten van inval-keeper Bram. En toen was dezelfde Bram zelf aan de beurt. Hij nam een aanloop, hij schoot en keeper Pepijn werd bedolven onder zijn spelers en de supporters. Hij had de bal van Bram gestopt. De Knallende Babys waren Middenbouw Kampioen!!
Wat een sensatie! Wie had dat gedacht. En wederom lagen vreugde en verdriet heel dicht bij elkaar. De Pinguins liepen ontroostbaar terwijl de Knallende Babys met de mooie Middenbouw Cup voor de fotografen poseerden en een ererondje over het veld maakten. Ach, wat waren de Pinguins er weer dichtbij geweest en toch weer niet. Wat een pech. Maar jongens, wij denken het zeker het weten, jullie gaan een keer die Cup pakken. En dan maar in de Bovenbouw!
En Knallende Babys, van harte gefeliciteerd met deze grote prestatie. Geniet maar lekker van dit heerlijke gevoel en we zullen jullie maandagmorgen 4 juni uit volle borst toezingen: Kampioen, dat zou ik willen wezen!
Hadden jullie het woensdagavond ook gehoord en misschien wel gezien? Het bliksemde en donderde boven Nieuwendam. En dat was, denken wij, niet zomaar. Dat waren aanmoedigingen voor de Blixemknallers en de Bliksem Girls en de Bliksem Bommen! Maar heeft het geholpen, vandaag, bij de kwartfinales van het Middenbouw Toernooi? Lees snel verder en dan kom je het te weten!
Nou, alle donderwolken waren verdwenen en de lucht was strak blauw boven het mooie gras van het Wespennest Stadion. De fans van de acht kwartfinalisten waren in grote getale toegestroomd, met spandoeken en broodtrommels. Ze zagen vier zeer spannende wedstrijden.
De eerste kwartfinale ging tussen de Knallende Babys en de Blixemknallers. En het begon niet goed voor de Babys: ze verloren de toss (dat is een muntje opgooien wie er mag beginnen). Als dat maar geen slecht voorteken was! Maar meteen gingen de de Babys onder aanvoering van Mike in de aanval. De eerste kans was voor Liam, maar Luuk voorkwam met een puike redding een vroege tegentreffer. De Blixemknallers bleven in de verdrukking en kwamen er moeilijk uit. Luuk had het razend druk in zijn goal en gelukkig voor hem schoot Mike een goede kans naast. Toen pakte Sarafina van de zenuwen ook nog eens de bal in haar handen in het strafschop gebied. Tsja, dat mag niet, dus de scheids moest wel een penalty geven. Zou dit de 1-0 worden voor de Babys? Mike nam een grote aanloop en ….Arjen Robben zou er trots op zijn geweest: naast!.
Schot net naast het doel (?)
Maar langzamerhand verdwenen de zenuwen bij Mickey, Jochem, Sarafina en Kiki en kwamen ook hun eerste kansen. Een aanval door het midden bracht Mickey voor het doel, maar Pepijn redde knap. En meteen was daar de counter (een snelle uitbraak) van de Babys en alleen knap verdedigingswerk van Jochem voorkwam een zeker doelpunt. Het publiek leefde luidruchtig mee. En toen was daar in de zevende minuut opeens een splijtende pass van de kleine Jonas die Mike de diepte in stuurde. En dit keer was keeper Luuk kansloos. De Babys kraaiden van plezier: ze stonden voor met 1-0! Dat was een dreun voor de Blixemknallers. Zouden ze weer terug kunnen komen? Met grote passie werd het doel van Pepijn gezocht en de verdediging van de Babys met Casper en Liam kraakte, maar het lukte steeds net niet. En in de laatste minuut schoot Mike na een snelle uitbraak de laatste hoop van de Blixemknallers aan diggelen: 2-0. De Knallende Babys hadden de halve finales bereikt, de Blixemknallers waren uitgeknald. Maar ze hadden geknokt tot het einde en dat is ook wat waard!
Goed, de eerste halve finalist was dus bekend. Wie zou de tegenstander worden van de Babys? De Bende van Zeven of de Bliksem Girls? Want dat was de tweede kwartfinale. En iedereen was benieuwd hoe deze wedstrijd af zou lopen. Wie had nou gedacht dat het samengeraapte team van Loeta, Steven, Thijmen, Mees, Jula, Lasse en Valentijn de V. Zo ver zou komen?! En dan die Bliksem Girls. Hockeymeisjes die kunnen voetballen? Die bal is toch veel te groot en je mag geen stick gebruiken! Nou, het werd een zeer leuke wedstrijd.
In de eerste twee minuten ging het nog gelijk op. Een kans voor Doortje, een enorme kans voor Valentijn (zo’n bal missen kunnen alleen de beste voetballers) en een half kansje voor Claire. Maar toen was daar weer zo’n meesterzet van coach Wisse(l). Hij bracht Steven in het veld en nog geen dertig seconden later lag de 1-0 in het net voor de Bende. Daar kon zelfs Zoe niks meer aan doen. Wat een goed begin voor de Bende van Zeven. En daar was alweer de volgende kans voor Steven. Maar dit keer stond Zoe prima opgesteld. De fans langs de kant, met een prachtig spanbord schreeuwden hun heldinnen, Faith, Claire, Doortje en Niko naar voren. En ze probeerden het echt, maar om nou te zeggen dat keeper Thijmen het druk had. En dat kwam mede door de rotsvaste verdediging van de Bende met Lasse, Mees, Loeta of Jula. Want coach Wisse had keus genoeg.
En toen, in de zesde minuut, ging de spanning er al een beetje af. Voor het doel van Zoe was een enorm gerommel op een kluitje. Een kluwen benen en ergens daartussen de bal. En opeens was daar het been van de listige Valentijn – een droog tikje en de bal lag in het doel. De Bende stond nu voor met 2-0! Een donderslag voor de meiden en ze hadden het ook nog warm! Nee, ze probeerden het echt nog wel, maar het vuur was eruit. Het derde doelpunt van de Bende hing dan ook in de lucht en in de achtste minuut was daar weer die pingeldoos Steven die de eindstand op 3-0 zette. Wat een sensatie! De Bende van Zeven door naar de halve finales! En de dappere Bliksem Girls terug naar de wereld van de stick en de strafcorner….
We waren op de helft. De eerste halve finale was bekend: de Knallende Babys tegen de Bende van Zeven. Wie zou de derde halve finalist worden? De Waggelende Kikkers of de Kwakende Pinguins. Wacht even, Pinguins kwaken toch niet? Even mijn papiertje erbij pakken. Sorry, foutje! De Kwakende Kikkers natuurlijk, tegen de Waggelende Pinguins.
Nou, even naar de overwinning waggelen zat er voor de Pinguins niet in. Daar moest flink voor geknokt worden. Met Floris op doel, Josta, Quint en Faas achterin en Juultje als manusje van alles werd er door de Kikkers niets weggegeven. En als je dan ook nog een beetje hulp krijgt van de paal bij een schot van Bram…. Maar de tactiek van de Pinguins was duidelijk: winnen! Bram en Isa renden zich helemaal suf voorin en achterin stond het rotsvaste verdedigingsduo Tim en Jay. En in de vijfde minuut kregen de Pinguins wat ze wilden: een voorsprong. Een klein foutje in de Kikker-verdediging en Bram was er als een duveltje in een doosje bij, of beter, als een pinguin in het water, om de bal achter Floris te tikken.
Daarna bleef het een beetje spannend, maar hoe Juultje er voorin ook aan sleurde, echt grote kansen kregen de Kikkers niet. Maar verdedigend bleven ze het prima doen, en in de laatste vier minuten was er alleen nog een kans voor Tim en een mooi schot van Bram op de paal (ja, weer). Het bleef dus 1-0. Maar dat was genoeg voor de Waggelende Pinguins om zich te plaatsen voor de halve finales. En de Kikkers? Ze kwekten niet, ze kwaakten niet, van moeheid en verdriet… Maar wij zijn trots op ze!
Wie zou de tegenstander van de Pinguins worden? De Bliksem Bommen of de Vurige 5. Weer zo’n mooie wedstrijd. Het publiek ging er nog eens goed voor zitten. Vijf meiden tegen vier jongens en…een meid. Ja, dat hadden ze goed gezien bij het maken van het team. Want bij de echte Vurige 5 (van Kung Fu Panda) zit ook een meisje. Zou Rosa ook van die tijgerachtige sprongen kunnen maken? Aanvoerdster Petta van de Bliksem Bommen had ook de vurige wens te winnen, maar vandaag hadden zij en haar mede-meiden Louise, Anne, Ila en Maria B. hun dag niet. En misschien waren de Vurige 5 ook wel iets te sterk. In de eerste seconden kon keepster Louise nog maar net een doelpunt van Dyon voorkomen. En daarna werd het zeer druk voor die arme Louise. In het andere doel had keeper Calvin het een stuk rustiger.
In de tweede minuut was het voor de eerste keer raak voor de Vurige 5. Niet door hen zelf, maar door een per ongeluk-been van Maria. Wat een pech voor de Bliksem Bommen. Maar de meiden hielden nog een beetje hoop, tot de zesde minuut. Een enorm rommeltje voor de neus van Louise en daar was de 2-0 van HBOK-vedette Tobey. En daarna werd het een beetje de Dyon-show. Drie doelpunten van hem in de laatste vier minuten (een hatrick heet dat, drie doelpunten op een rij) zette uiteindelijk een 5-0 overwinning op het scorebord. De laatste halve finalist was bekend. Maar Bliksem Bom-meiden, we hebben van jullie genoten.
En daarmee kwam er een einde aan de derde voetbaldag van het Middenbouw Toernooi. Nog een dag te gaan – de dag van de halve finale en de FINALE. Wie oh wie zal zich na deze dag de nieuwe Middenbouw Kampioen mogen noemen. Op het Wezblog zijn de Waggelende Pinguins het meest favoriet Maar er zijn in het verleden van de Middenbouw Cup al grote verrassingen geweest, dus wie weet staan morgen de Bende van Zeven. De Knallende Babys of de Vurige 5 wel met die felbegeerde Middenbouw Cup te hossen op het veld!
Reacties